#30 - "Agrafka" - Izabela Sowa

Witajcie!

Dziś książka, którą wybrałam po... wydawnictwie? Taak! Dlaczego? Czytałam już "Wystarczy, że jesteś" i "13. Poprzeczna", właśnie z wydawnictwa "nasza księgarnia". Okładki baaardzo mi się spodobały, więc sięgnęłam też po "Agrafkę" Izabeli Sowy.

Miłka, to szesnastoletnia uczennica najlepszego liceum w mieście. W wolnych chwilach gra na skrzypcach, chodzi na basen i spotyka się z przyjaciółką Caro. Bohaterka zawsze staje w cieniu, za swoją siostrą (Weroniką), która wszędzie była "pierwsza". Miłka jest niby z pozoru zwykłą nastolatką, która walczy z okresem dojrzewania, pewnego dnia odnajduje swojego dziadka, który gdy była dzieckiem znikną. Dziewczyna odnawia swoją znajomość z krewnym, po przez pomoc dla porzuconego psa, który mieszka pod kontenerem. Pod koniec dowiadujemy się, że tak na prawdę idealna, perfekcyjna siostra, jest bulimiczką, a dziadek znikną z życia Miłki, ponieważ okazał się transwestytą. 

Książka z pozoru "łatwa" i sielankowa, ale tak na prawdę ostatnie strony bardzo mnie zdziwiły. Cóż lektura w pewnym sensie pokazuję, jak rodzice czasami "mają wpływ na dziecko" i podejmują wszystkie decyzje, kierując jego życiem. Moim zdaniem, każdy rodzic powinien przeczytać tą książkę! Patrząc na Miłkę, dziewczynę, której życie było kierowane przez rodziców, cieszę się, że ja mam trochę "luzu". Książka ukazuje, że nie wszystko jest takie jak z pozoru widać, a gdy chcemy coś "dla dobra dziecka", powinniśmy dwa razy się zastanowić. Pod koniec książki najbardziej żal zrobiło mi się dziadka Miłki. Nie chciał on się "ukrywać", a gdy wyznał prawdę żona wniosła papiery o rozwód, a bliższa i dalsza rodzina po prostu wymazała go z pamięci. Gdy Miłka dowiedziała się prawdy, też musiała wszystko sobie "poukładać" i zostawiła dziadka. Wtedy było mi bardzo smutno. Na szczęście pod koniec Miłka wszystko rozwiązuję, i postanawia już więcej nie zostawiać nic na ostatnią chwilę. Dzwoni do siostry i rozmawia z dziadkiem. Uważam, że jest to bardzo "dobra rada", ja słynę z zostawiania wszystkiego na ostatnią chwilę. Myślę, że od dziś może się to zmienić, wtedy zapewne, życie jest łatwiejsze ;) Z lektury, możemy "wywnioskować", jak krewni mogą nas skrzywdzić, ale też możemy nauczyć się trochę tolerancji. Książka na prawdę warta polecenia, wywarła na mnie pozytywne uczucia i to bardzo! Stron ma 238, przeczytałam je w 2 dni. A wy, sięgniecie?

Pozdrawiam Ath :3

~*~

Przepraszam, za mały obrazek. Innego nie znalazłem :C 

Dziękuję, dziękuję, dziękuję i jeszcze raz: DZIĘKUJĘ, Pani Marcie Fox, która odwiedziła mojego bloga i skomentowała recenzję "Paulina w orbicie kotów" (jej dzieło, jak ktoś nie pamięta ;D). To bardzo miła niespodzianka, dziękuję!

A wam dziękuję za komentarze, obserwatorów i wyświetlenia. Jesteście, najlepszymi czytelnikami!