#4 - My i książki, a społeczeństwo?

Cześć ;)

Ja zaraz muszę się zabrać za lekcję, ale przed tym... rozkminy!

Pytanie: "My i książki, a społeczeństwo?". Ten temat "dotknęliśmy" w pewien sposób przy notce "Czy czytając książki jesteśmy samotni", ale postanowiłam napisać wszystko w jednym poście. 

Niby każdy ma inne zainteresowania, spędza inaczej czas wolny. Jedni uprawiają sport, drudzy poświęcają się nauce, a kolejni siedzą nałogowo w internecie. Każdy jest w mniejszym, lub większym stopniu akceptowany w społeczeństwie (szkolnym), ale akceptowany. Jeszcze inni, i myślę, że nie liczni czytają. Tak, wiem, normalnie ufoludki (według niektórych). 

Nie wiem jak u was w szkołach, ale u mnie osoba z książką to dziwne zjawisko. W ogóle osoba "zaczytana" jest inaczej postrzegana (żadnej przemocy, tylko coś w stylu "tracisz na to tylko kupę czasu"). Moim zdaniem jest to trochę nie fair, przecież to czyjeś (czytajcie moje xd) hobby, ale i tak nic to nie zmieni - Kocham czytać! Jednak w pewien sposób takie "nie akceptowanie" jest czasami przykre. Bo zapewne dzień będzie milszy kiedy na wf, nie usłyszy się "hahahaha, a ona książkę czyta", ale są ludzie i parapety. Chodź w mojej klasie (nie czytającej!) zdarzają się osoby, które czytają lub nie, ale akceptują moje hobby i gdy tylko zanurzam się w lekturze starają się mi nie przeszkadzać. Reszta cóż, uważa mnie w pewnym stopniu za dziwoląga, ale nie przekładają tego na późniejsze relacje, po prostu nie mają zdania na ten temat. Ale odstąpmy od mojej klasy, a skupmy się na ogółach. Książki można zobaczyć wszędzie. W autobusach, na przystankach, w kolejkach do lekarza (i gdziekolwiek indziej), w restauracjach i oczywiście w... księgarniach i bibliotekach! A przy książkach kto? Ludzie. W empikach (w moim mieście) zawsze jest tłum. I wiem, że możemy kupić tam też płyty, filmy, plakaty i jedzenie, to razem ze mną buszuje duża ilość osób. Niby jest to pocieszające, ale wyniki już nie. Tylko 58% Polaków przeczytało książkę w roku 2012, a tylko 36% przeczytało więcej niż 3. Statystyczny Polak czyta 1 książkę rocznie. Przecież to przez lektury się rozwijamy, to nasza wyobraźnia rozwija się przez nie. To bajki czytali nam rodzice w dzieciństwie, byśmy się rozwijali. A pamiętacie je do dziś. Czytając przenosisz się w inny świat, z innymi problemami, i uzyskujesz rozwiązanie na swoje, dostajesz odpowiedź na pytania i inspirujesz się tym. Po mimu tylu plusów, ty i tak sięgniesz po narkotyki "by znaleźć się w innym świecie". Smutne, ale prawdziwe. Wiem, że sama (ani z wami) nie nauczę całego społeczeństwa czytać. Ale moim zdaniem, należy mieć trochę tolerancji i chodź świat idzie do przodu, a czytanie zostało w tyle, może warto? Może warto nie czytać końca, przed przeczytaniem początku? Może warto raz na zawsze mieć wszystko w dupie, nie patrząc na kumpli? Może...
Co mogę powiedzieć jeszcze? Ja sama mam gdzieś moich znajomych, którzy uważają mnie za idiotkę (bo czytam), ale ja jestem szczęśliwa, a oni nie. Wiem, że dziś trochę przymuliłam jak pani od historii, ale taka jest prawda i tylko ci wartościowi i warci cokolwiek zrozumieją. Dziękuję osobom, które przeczytają to w całości, i jeszcze skomentują, chodź nie muszą.
A w waszym wypadku, jak ludzie reagują na książkoholizm?
Pozdrawiam Ath


"Oni śmieją się ze mnie, bo jestem inna. Ja śmieje się z nich, bo są tacy sami"

~*~

Chcę zostawić wszystko tak jak napisałam, ale poinformuję was, że nie jestem kozłem ofiarnym w klasie, bo czytam. Jestem traktowana normalnie, a do popularności się nie pcham. Hobby nie odzwierciedla wyglądy i są to tylko stereotypy, ale nie jestem gruba, ani brzydka, chodź dla mnie nie ma to znaczenia, dla was może.