#34 - "Szukając Alaski" - John Green

Witajcie!

Co do ciężkich książek o których pisałam własnie ta spełnia moje "wymogi ciężkości". Na pierwszy rzut oka lektura młodzieżowa i bardzo... łatwa? Tak. No, ale zacznijmy od...

Miles mieszka na Florydzie. Jest zwykłym chłopakiem, fakt nie ma przyjaciół, a jego hobby jest zapamiętywanie ostatnich słów zmarłych już ludzi. Oprócz tego niczym się nie wyróżnia od innych. Rodzice wysyłają go do szkoły z internatem - Culver Creek. Zamieszkuje tam pokój nr. 43 oraz już pierwszego dnia poznaje Chipa - swojego współlokatora, do którego wszyscy zwracają się "Pułkownik". Po kilku dniach Miles, na którego mówią "Klucha" wpada w "złe"(jak to by określił każdy rodzic) towarzystwo. Sięga po fajki i alkohol. Poznaje Alaskę, Takumim'ego oraz Lare. Razem przeciw stawiają się zasadom panującym w szkole. Robią dużo kawałów oraz żyjąc chwilą. Nie zastanawiają się nad niczym. Aż pewnej nocy, Alaska wpada w nagły szał. Pijana prosi Kluche i Pułkownika, by pomogli wyjechać jej ze szkoły tak by nikt się nie dowiedział. Chłopcy nie wiedząc co robią, pozwalają przyjaciółce, która jest pijana i zdenerwowana usiąść za kółkiem. Gdy jedzie na autostradzie, 6 mil od kampusu dochodzi do wypadku. Alaska umiera...

Z opisu i jak już pisałam wcześniej nie wywnioskujecie, że jest to ciężka książka. Jednak na prawdę jest poruszająca. Skończyłam ją czytać w czwartek i dalej o niej myślę. Kiedy jechałam autobusem i przeczytałam jedno zdanie: "Alaska zginęła." chciało mi się płakać, ale iż w szkole wszyscy pytaliby się "Co się stało?", a odpowiedź "Alaska nie żyje" na pewno nie byłaby odpowiednia, odbyło się bez beczenia, ale uważam, że w domu zalałabym cały pokój. Jest to debiut John'a Green'a wydany w 2005 roku, ale uważam że jest to też arcydzieło, które potrafi zagrać na emocjach. Bardzo polubiłam Alaskę, mimo jej wielu złych cech okazała się wrażliwą i sentymentalna osobą. Chodź wszyscy uważali, że popełniła ona samobójstwo (celowo powodując wypadek), Klucha i Pułkownik dowiedli, że nie. Prawda jest taka, że przypomniała sobie o rocznicy śmierci mamy i gotowa była o 3 nad ranem pojechać na cmentarz. Gotowa była oddać swoje życie. Książka była naładowana taką ilością fajnych cytatów, że je spisałam ;) Po przeczytaniu na prawdę doceniłam, że żyję. Lektura podzielona jest na dwie części "przed" i "po" śmierci Alaski, a każdy dzień zaczyna się np. " 43 dni przed". Uważam to za świetne rozwiązanie, ponieważ to na prawdę wciąga i zachęca do czytania dalej, by dowiedzieć się co będzie "po".  Edycja książek Greena wydana przez wydawnictwo "Bukowy Las" rozpoczęła się dwa tygodnie temu, zaczynając od "Gwiazd naszych wina". Papierowe miasta, mają ukazać się w czerwcu 2013 roku, a Szukając Alaski we wrześniu 2013 roku. Już nie mogę się doczekać, bo chodź tekst ten sam, to okładki bardzo mi się podobają *.*
Pozdrawiam Ath


"(...) ale to już nie ma większego znaczenia, kiedy właśnie sobie uświadamiasz, po tak długim czasie, że wciąż żyjesz"

"Nie wiem gdzie to jest, ale wierzę, że jest gdzieś ta druga strona, i mam nadzieję, że jest tam pięknie"

"I jakże ja wyjdę z tego labiryntu. Prosto & Szybko"

~ "Szukając Alaski" John Green.

~*~
Dziękuję za liczne komentarze pod ostatnią notką i zachęcam na dalsze komentowanie ;D Szablon zawdzięczam DarkAstroo z szablony-by-darkastroo.blogspot.com, jeśli u was jest on troszkę za duży kliknijcie "ctrl + minus".
Niedługo Gwiazd naszych wina, Harry Potter i kamień filozificzny, rozkminy i... podsumowanie miesiąca (chcecie?)