#80 - "Labirynt Kłamstw: Telefon o północy" - Tess Gerritsen

Okładka: miękka

Cena: 24,49 zł

Ilość stron: 217 (Telefon o północy)

Wydawnictwo: Mira

Wydanie: 2011 rok

Niespodziewany telefon przerywa spokojny sen Sarah Fontaine. Jest pewna, że usłyszy ciepły głos swojego męża, Geoffreya Fontaine’a, który pracuje w jednym z londyńskich banków. Ku jej przerażeniu pracownik Departamentu Stanu, Nick O’Hara, informuje ją o śmierci męża w pożarze hotelu w… Berlinie. Zszokowana Sarah nie wierzy w śmierć Geoffreya i rozpoczyna prywatne śledztwo. Z pomocą Nicka wkracza w sam środek międzynarodowego spisku szpiegowskiego, w który zaangażowani są wysoko postawieni przedstawiciele amerykańskiego rządu, CIA i Mossadu. Przemierzając kolejne europejskie miasta, odkrywa, że jej mąż nie był tym, za kogo się podawał. Szybko przekonuje się również, że jej życie jest w śmiertelnym niebezpieczeństwie…

"Labirynt Kłamstw" dzieli się na dwie historie, które z chęcią bym przeczytała, gdyby nie były wręcz takie same. Po zapoznaniu się z "Telefonem o północy", doszłam do wniosku, że jednak nie mam ochoty na kolejną, podobną historię, która nie była do końca ciekawa, więc skończyłam na pierwszym kryminale. Książka była chyba moim pierwszym kryminałem od bardzo dawna, gdyż nie często obcuję z takim gatunkiem. Postanowiłam to zmienić i trochę zawiodłam się  na tej pierwszej historii, którą wybrałam. 

Koleżanka zapewniła mnie, że książka od razu nabiera tempa i dzięki temu z każdą stroną jest ciekawsza. Szczerze powiem, że na jeden raz przeczytałam około siedemdziesięciu stron i dalej szukałam tego momentu, kiedy autorka mnie zaskoczy i sprawi, że będę myśleć tylko o tym kryminale. Pomimo tego, w pewnych momentach naprawdę się wciągnęłam, ale Tessa Gerritsen często i szybko ucinała jakiekolwiek wydarzenie, które mogło mnie zaciekawić. 

Jestem trochę rozczarowana tym, bo jednak po samej okładce i opisie, spodziewałam się czegoś innego. Oprócz tego, że autorka rzadko nas czymś zaskakiwała to jej pomysły były dość przewidywalne i  w połowie książki domyślałam się jakiego zakończenia możemy się spodziewać. Miałam nadzieję, że jednak się pomylę, ponieważ cała akcja, która zakończyła tę historię była trochę nudna i choć miała rozwiązać wszystkie znaki zapytania to nie do końca to zrobiła.

Tessa Gerritsen skupiła się bardziej na bohaterach i tu można zauważyć to, że sama akcja, wydarzenia i fabuła jest trochę nijaka, natomiast bohaterzy moim zdaniem są dobrze wykreowani i pomimo wad (jakie ma każdy) chyba ich polubiłam. Głowna bohaterka zaintrygowała mnie swoją stanowczością i  oddaniem, natomiast jej chwile słabości strasznie mnie irytowały. 

Powiem, że ten kryminał nie był taki zły, ale sama nie jestem jeszcze co do niego przekonana. Głównie chwilami był nudny, ale czasami zdarzały się ciekawe wydarzenia, dzięki którym książka nabierała tempa i nie staliśmy cały czas w miejscu. Podsumowując: słyszałam o wielu innych, lepszych dziełach z tego gatunku, ale jak już pisałam, rzadko po niego sięgam, więc porównania nie mam.

MOJA OCENA: 5/10