#79 - "Harry Potter i Zakon Feniksa" - J. K. Rowling

Okładka: twarda

Ilość stron: 949
Cena: 49 zł

Wydawnictwo: Media Rodzina

Wydanie oryginalne: 2003 rok

Wydanie w Polsce: 2004 rok

W książce "Harry Potter i Zakon Feniksa" głównego bohatera znów czeka kolejny, tym razem piąty, magiczny rok w szkole Hogwart. Niestety, wakacje nie są tak nudne jak przewidywał, a w szkole panoszy się najgorsza nauczycielka obrony przed czarną magią - Dolores Umbridge. Harry razem z przyjaciółmi postanawia stawiać się jej rządom, organizując potajemne spotkania Gwardii Dumbledora, zaś sam musi stawić czoło powrotowi Lorda Voldemorta.

Kiedyś zaczęłam recenzować dla was każdy tom mojej ulubionej sagi, czyli Harry'ego Pottera. Niestety ze względu na brak czasu, nawał innych książek do zrecenzowania, poprzestałam na "Harry Potter i Czara Ognia". Dziś powracam do was z kolejną recenzją. Wiem, że ci, którzy uwielbiają sagę o młodym czarodzieju 5. część mają już dawno za sobą; natomiast te osoby, które "walczą" z magią i uważają, że cała seria Harry'ego Pottera jest nudna, nigdy nie przeczytają tej książki, dlatego w całej recenzji mogą pojawić się spojlery. Jeśli więc nie zaliczasz się do wyżej wymienionych grup i Twój przypadek jest wyjątkowy, nie czytaj dalej.

Piąty tom, wydany przez J.K.Rowling, jest najdłuższy z całej serii, przez co dla mnie najlepszy. W porównaniu z pierwszą częścią, gołym okiem można zauważyć, że autorka o wiele lepiej pisze oraz wymyśla nowe, coraz to wspanialsze historie, które czynią jej książki magicznymi. Nie muszę chyba mówić, że chociaż książkę czytałam kilka (kilkanaście?) razy, to za każdym razem tak samo się wciągnęłam, tak samo przeżywałam wydarzenia oraz śmierć bohaterów, jak wtedy, gdy miałam te siedem czy osiem lat.

" - Już się nie zobaczymy! - pożegnał Umbridge Fred, przekładając nogę przez miotłę. - Masz to jak w banku! I nie musisz do nas pisać! - dodał George, dosiadając swojej miotły."

Jeśli miałabym napisać co podobało mi się w tym tomie, odpowiedź byłaby krótka - wszystko. Jednak pewne wydarzenia, pomysły bohaterów, jak i samej J.K.Rowling, w sposób szczególny podbiły moje serce, dlatego postanowiłam je tu dla was wypisać. Gwardia Dumbledora - sama na miejscu uczniów z Hogwartu uczestniczyłabym w potajemnych lekcjach obrony przed czarną magią. Pomimo tego, że należę do wielkiej grupy osób, które nienawidzą Umbridge, to dzięki jej postawie oraz zasadom (kreowanym głownie przez ministerstwo), mogliśmy być świadkami potajemnych spotkań Harry'ego, Hermiony, Rona oraz innych uczestników "buntu". Grimmauld Place 12 - nareszcie coś innego niż Nora. Po mimo wyglądu i zaniedbania jakie tam panowało, bardzo polubiłam to miejsce i chyba tak jak Harry, czasami czułam się tam jak w domu. Spodobała mi się jeszcze sytuacja z Graupem oraz ucieczka Freda i Georga.

Teraz przejdę do postaci, która nie zdążyła się pojawić, a ja ją od razu pokochałam. Wspominam oczywiście o Lunie. Bardzo podobało mi się to, że Luna nie patrzyła na innych i była tym kim chciała być. Szkoda, że pojawiła się dopiero w piątej części, ponieważ bardzo chętnie poczytałabym o narglach we wcześniejszych tomach. Dla mnie Luna okazała się świetną, ciekawą postacią, i choć często była niemiło komentowana przez innych bohaterów to zaintrygowała mnie jej pewność siebie. W sumie, każdy z nas ma w sobie coś z Pomyluny...

Jak wspominałam na początku, wiele z was zapewne sięgnęło już nie raz po tę książkę, dlatego jedynie mogę zachęcić was do ponownego przeczytania. Natomiast mam chociaż nadzieję, że kogokolwiek namówiłam do tego, by przeczytał chociaż pierwszą część, lub by zmienił swoje zdanie odnośnie tej sagi.

MOJA OCENA: 10/10

(Natomiast jedyną rzeczą jaką nigdy nie wybaczę Rowling jest zabicie Syriusza)