#49 - "Dziewczyny się zakochują" - Jacqueline Wilson

Zabawna, wzruszająca opowieść o perypetiach uczuciowych trzynastoletniej Ellie i jej dwóch przyjaciółek, Magdy i Nadine. Jest to pierwszy tom trzyczęściowego cyklu dla nastolatek, wielokrotnie nagradzanej angielskiej autorce Jacqueline Wilson.


Okładka: miękka
Ilość stron: 143
Wydawnictwo: Media Rodzina
Wydanie na świecie: 1997 rok
Wydanie w Polsce: 2002 rok


Znów zaczęłam tak jakoś od środka, ale jak mówiłam, wcześniej oglądałam serial na podstawie tych książek (miałam 8 - 10 lat), więc mniej więcej orientowałam się o co chodzi, ale dziś zaczynamy już od początku, czyli pierwszej części: "Dziewczyny się zakochują"

Samą książkę zdobyłam pewnym trafem. Przeglądając internetową stronkę "Antykwariat Białystok", gdzie można wystawić i sprzedać wszystko co ma okładkę i kartki w środku, zaczynając od słowników, przez podręczniki, kończąc na bestselerach książkowych, natknęłam się na wyżej wymienioną książkę, za jedyne 5 zł. Odruchowo, nie zastanawiając się kupiłam ją, a później spotkałam się ze sprzedającą i odebrałam zakup. Dla takiego mola, to raj *o*

Ta książka, mimo tego, że uczestniczą w niej ci sami bohaterowie bardzo różni się od "Dziewczyny się odchudzają". Tamta część była poświęcona bardziej problemom Ellie z akceptacją samej siebie. Tutaj widzimy już tego początki, czyli stawanie głównej bohaterki przed lustrem i narzekanie jakim to jest grubym pączkiem. W tej książce głowę Ellie zaprzątają w ogóle inne problemy, jej największym jest to, że nigdy się nie całowała.

W tym momencie chciałam już wyrzucić tą książkę za okno, ale trzeba by było wymieniać szybę, więc się powstrzymałam. Po tym zdaniu skreśliłam już lekturę i czytałam aby czytać i mieć jakieś zdanie na jej temat. Wcześniejsza część bardzo przypadła mi do gustu, okazała się inna i na prawdę interesująca, a wiele z was również wyraziło chęć przeczytania.

Pomimo tego, jak już wspominałam - dalej zapoznawałam się z lekturą. I chodź podchodziłam do niej z dystansem, to i tak się wciągnęłam! Nie wiem jak pani Wilson to robi, ale z książki, która zapowiada się jako kolejny "pamiętnik trzynastolatki" okazuje się lektura godna przeczytania.

W książce poruszane były różne sytuacje życiowe. Kiedy to Ellie kłamała i bała powiedzieć prawdę, Nadine tak mocno uwierzyła dla swojego dziewiętnastoletniego chłopaka, który ją wykorzystywał, a Magda nie chciała być gorsza i chodziła z Gregiem "na siłę". A wszystko to przedstawione zostało zaskakująco, ciekawie i realnie.

Znów przekonuje się o tym, że nie należy oceniać książki po okładce, lub pierwszym rozdziale, liczy się całość i nawet jeśli książka w 24 rozdziałach była nudna, to może w 25 nas zaskoczy ;)

A wy co tym sądzicie?

Pozdrawiam.